Testritten

Willy’s treffen 2006

Dit is een ontmoetingsweekend voor globetrotters. De eerste keer gingen we hier naartoe om ideeën op te doen. We waren met de DAF, maar nog zonder container, dus stonden we er erg stoer bij met ons iglotentje. Op dit weekend zie je veel en kun je met anderen praten om ideeën op te doen of gewoon voor de gezelligheid.

Willy’s treffen 2007

Zo, en nu konden wij onze DAF ‘showen’. Het was erg leuk weer bekenden te zien. De sfeer was weer gemoedelijk en gezellig. Ook hebben we weer veel ideeën op gedaan en adressen uitgewisseld.

Marokko 2007-2008 (drie weken met kerst en oud en nieuw)

Na drie dagen te hebben overnach op tankstations en tussen de struiken in Spanje, bereikten we dan eindelijk Algeciras. Van hieruit namen we de boot naar Ceuta. De grens naar Marokko viel erg mee. Henk Jan wist wat voor papieren we nodig hadden. Van Ceuta zijn we doorgereden het Rif in. Stevige bergpassen, maar wat een geweldig uitzicht! Via Tetouan zijn we in Oued Laou aangekomen, waar we onze eerste nacht doorbrachten. We waren de enige op de camping. De douches waren open, koud en vies. Als vrouw zijnde met torenhoge flats eromheen, laat maar dan maar even zonder. Op het kleine marktje hebben we ons inkopen gedaan en jawel kif hadden we ook kunnen krijgen!

De volgende dag reden we door naar Fès. Op de camping ‘Diamant du vert’ vonden we een plekje. Dit is een nette camping met een heus waterparadijs. Helaas was het te koud om een duik te nemen.

Voor de tweede dag op deze camping hadden we vervoer geregeld en een gids. Samen hebben we Fès bekeken. Boris bleef op de camping. De gids was een man van middelbare leeftijd. Vrijgezel, filosoof en atheist! Verbazingwekkend. De leerlooierij van Fès was indrukwekkend maar wat en hels karwei. En ja we hebben ons laten verleiden om slippers te kopen...

De volgende dag reden we door naar Meski. Een camping ergens achteraf midden in een oase. Op ‘source bleue de Meski’ was het erg goed toeven. Een mooie camping met erg aardige mensen. In het souvenir shopje werkte een aardige jongen die goed Engels spak. Na heel veel muntthee, hebben we toch nog wat gekocht. De volgende keer nemen we spullen mee om te kunnen ruilen.

Na Meski zij we doorgereden naar het zuiden, naar de zandduinen Erg Chebbi. Na belaagd te zijn door moto-hotel-lokkers en tig rondjes te hebben gereden, besloten we zelf wild in de duinen te gaan staan. Super! Hier was het ’s avonds zo helder dat je alle sterren goed kon zien. Geweldig! Toch is het verbazingwekkend dat je bij je eerste sigaretje buiten toch al weer een Berber spot die languit op de duin wacht met zijn koopwaar. Hoe vinden ze ons toch steeds?

Na het ontbijt zouden we een erste piste gaan rijden. We gingen weer naar de ‘heksenketel’ Merzouga. Na een vijftien minuten rijden was het raak, verzakt. De moto-gids die we niet wilden, maar ons bleef volgen, kwam ook weer even gluren. Na nog geen vijf minuten in the middle off nowhere stond een handjevol mensen en dromedarissen om ons heen. Henk Jan maar scheppen en het bonte gezelschap maar kijken. Na heel wat zweet te hebben geproduceerd, besloten we terug te gaan en onze piste ergens anders te zoeken. Weg uit het toeristische Merzouga.

We zijn toen terug gereden naar Rissani, net onder Tazzarine zijn we gestopt en hier hebben we overnacht op een camping / hotel / dancing / restaurant. Tijdens het eten raakten we aan de praat met gezellige Duitesers. Zij stonden op de camping met een oude brandweerwagen. Het was erg gezellig.

Ja hoor eindelijk...off road! Wat een geweldige ervaring: rust, mooie natuur en de mensen die je hier allemaal tegenkomt zijn allen even vriendelijk. Na een tijdje mag ik dan ook even rijden (geen levende ziel in de wijde omtrek te zien... veilig!). onderweg stoppen we ook nog even voor een theetje van een aardige, oude Berber. Heerlijk: Whiskey du Berber!

Rare gewaarwording wanneer ineens een stuk asfalt opdoemt. Ja we zijn weer on the road. In Tazarrine vinden we een mooie, rustige camping met warme douche, wat een traktatie.

De volgende dag rijden we door naar Zagora waar we oud en nieuw gaan vieren. Een leuke camping met hotel en restaurant.met lekker eten en leuke mensen (een Française en een Ier) nuttigen we de nodige alcohol. Het belooft een leuke avond te worden.

Na een ‘frisse’ start gaan we weer op weg. Nog een piste. Helaas zijn we te hoog en moeten we terug. Maar onderweg naar Marrakech komen we een grote, rode brandweerwagen tegen... Ja de gezellige Duitsers zijn er weer. Na een korte stop, handen schudden en wat eten, besluiten we samen verder te gaan. Die avond staan we op een grote, dure camping bij Marakesh gerund door een française. De volgende dag bezoeken we de stad. Met onze mercedes taxi stoppen we ook nog bij ‘Marjane’. Een supermarkt waar we bier en de nodige versnaperingen halen. Lekker!

Na een stevig ontbijt, met vers brood en nutella, nemen we weer afscheid en gaan richting huis. De weg die we volgen is in goede staat, maar er is weinig te zien, behalve karkassen langs de weg van schapen en honden. We besluiten weer een bergje te nemen. Geweldig mooi en rustig toeven. Alleen is er geen camping te vinden. Gelukkig te midden van een hoosbui vinden we een plek bij een guesthouse aan een meer bij een van origine Engelsman. Die avond eten we heerlijk bij kaarslicht en drinken we veel zoete muntthee. Wat een paradijsje hier. We moeten echt nog een keer terug naar Bin El Ouidane. ’s Nachts is het noodweer en de DAF schommelt in de wind. Henk Jan verzet hem nog midden in de nacht, maar we doen geen oog dicht. Na een royaal ontbijt willen we verder de bergweg volgen, helaas is deze onbegaanbaar door de modderstromen en neervallende brokstukken en rotsen op de weg. Na weer te hebben omgekeerd en een kopje muntthee te hebben genuttigd bij de Engelsman gaan we de weg terug.

We rijden naar Azrou. Dit is zo waar een wintersport gebied in Marokko. Het was dan ook bedekt met sneeuw en een hoop hotels en chalets, waar we vriendelijk werden verzocht om niet te overnachten met onze rode DAF...

Gelukkig vonden we toch een hotel waar we op de parkeerplaats mochten slapen voor een hoge prijs. Ach op dit moment vinden we alles best.

De volgende dag belanden we op camping ‘Rif’. Met gelikte Marokkanen. Hier spreken we af met Marco Kool uit Nederland die juist net aan zijn avontuur in Marokko zal gaan beginnen. Na een gezellige avond gaan we de volgende dag naar Al Boustane waar we een camping vinden aan de kust.

Na ons laatste nachtje in Marokko is het weer tijd om met de boot over te gaan. Ja helaas zit het er weer op. Gelukkig gaan we over anderhalfjaar weer terug om aan onze echte grote reis door Afrika te beginnen!

Willy’s Treffen 2008

Geweldig weer en gezellige mensen. Deze keer zijn we veel Nederlanders tegen gekomen die rond dezelfde tijd naar Afrika willen gaan. Altijd gezellig. Ook krijgen we antwoorden op vragen als: hoe doe ik het beste mijn was in Afrika, koop ik die lier nou wel of niet, waar koop ik goede, doch goedkope hangmatten? Etc. Kortom: het was weer een leerzaam en erg gezellig.

Terug naar top