Verslagen over Senegal

< Vorige | 1 | 2 | Volgende >
Senegal
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 26-10-2009 12:53:47

Diama grens, Senegal

Na een broeierige, onrustige, korte nacht staan we op. Ik voel me een beetje beroerd en ontbijt niet, Henk eet gauw een stukje brood en we starten de Daf. Ik ben een beetje huiverig voor de grensovergang, maar Henk straalt één en al zelfverzekerdheid uit. Het begint al na zo’n kwartiertje rijden. We komen het park uit en we worden aangehouden. Gendarmerie: hij wil weten wat onze nationaliteit is en we mogen wat hem betreft meteen door. Hierna komt er nog een meneer op ons af met een verwassen grauw grijs uniform en hij zegt dat we moeten betalen voor de uitgang van het park. Henk Jan stapt uit en loopt mee. De man wil 1000UM hebben per persoon. Henk Jan vraagt naar zijn badge, maar die heeft hij niet. Henk gelooft er niets van en wil niet betalen. De man belt hierop iemand en vertelt dat als we niet betalen we meteen bij de volgende politiestop een probleem hebben. We nemen het risico en rijden door.

Bij Birette, de grens aan de Mauretaanse zijde, loopt Henk meteen naar het politiegebouw. Hij neemt de papieren mee en het duurt (altijd) even, maar na een half uurtje komt hij naar buiten met een grote lach. De politieagent vroeg of hij 10 euro wilde betalen en Henk zei heel resoluut:’nee dat wil ik niet.’. waarop we door mochten rijden.

Bij de douane moesten we een stempel halen voor het carnet en dat koste wel 10 euro, ach hier hadden we al op gerekend. Nu gaan we brug over de Senegalrivier naar Senegal. De vorige slagboom moest ik zelf opendoen en aan het einde van de brug staat ook een dichte slagboom die wederom weer niemand voor ons opendoet. Ik stap uit, doe hem open en laat ook nog een ezel met een kar erdoor. Opeens komt er een meneer aangerend met een bonnenboekje. Hij is geërgerd. We mogen zelf de slagboom pertinent niet opendoen. We verontschuldigen ons en beginnen de onderhandeling. De meneer wil 10.000CFA hebben (€1= ongeveer 655CFA) Henk zegt meteen dat hij dat belachelijk vindt. Ja maar jullie zijn heel groot en een vrachtwagen, ja zegt Henk doei, we zijn een camping car, kijk maar op carnet. Ook vertelt Henk nog dat de brug is gebouwd met EU geld, dus eigenlijk hebben we al betaald voor de passage... Plus, zegt Henk, vrienden van ons met exact dezelfde camping car hebben 4000 CFA betaald. De meneer zakt tot 8000CFA omdat we grote banden hebben, ik bemoei me er ook mee en begin verontwaardigd te doen, dan als slag bij heldere hemel schrijft hij een bonnetje uit voor 4000CFA... hierna vertelt de man vriendelijk dat hij ’s morgens een stel had die gewoon 12000CFA hebben betaald, want hij had de slagboom op slot gedaan: tip: komt er niemand binnen een minuut, zelf slagboom opendoen!

Nu we dit hebben gehad, loopt Henk naar de politie. Hier willen ze weer 10 euro hebben, Henk protesteert zegt dat hij bij de grens met Mali nooit heeft hoeven betalen voor iets (we zijn er dan ook nooit geweest, maar dat weet hij niet) ja zegt de politieman:’je bent toch mijn vriend, zie het als een vriendendienst’. Ja zegt Henk:’je bent mijn vriend, maar vrienden betaal ik geen 10 euro’, waarop we door mogen. Bij de douane zit Henk ook een hele tijd. Hier moeten we wel 5000CFA betalen voor een document om met de vrachtwagen door Senegal te mogen rijden, okee dan...

Maar dan: verzekering: carte brune... Henk loopt naar oudere dame waar de onderhandelingen beginnen. Het zijn vaste prijzen zegt ze. Voor een half jaar 159 euro voor alle landen tot Angola. Henk probeert er wat vanaf te krijgen wat na twee uur lukt: 4 euro...

Met een grote glimlach op zijn gezicht stapt hij weer de cabine in, nou dat viel alles mee en dat is zeker waar gezien de verhalen...

We rijden meteen door over een mooi geasfalteerde weg naar Sainte Louis. Ik stap drie keer uit om te vragen naar bier, maar er is niets open, ships, het is natuurlijk zaterdag... we stoppen 16 km voor de camping om Boor even te laten afkoelen. Meneer begint onder een boompje als een bezetene te graven en wil niet meer mee. Zelfs wanneer Henk de Daf start, komt hij nog niet... Na wat lieve woordjes en een natte theedoek komt hij toch langzaam aangeslentert.

We geven een dot gas en rijden richting camping:’Zebrabar’. Het is een mooie camping aan een lagune, met veel bomen, schaduw, hete douches (?) een bar en jawel BIER!!! We installeren de Daf en zetten gauw alles open. Het muskietennet kloppen we uit met honderden muskietenlijkjes...jak!!!

We nemen gauw een duik in het warme water van de lagune, samen met Boor die meteen weer opleeft. ’s Avonds eten we bij de Daf en nemen een lekkere douche, maar oei wat is die heet... nadat ik gedouched heb, wacht Henk met een biertje op me bij de bar. We praten gezellig met een Duits koppel dat al 20 jaar vakanties/ reizen naar Afrika maakt. Het is erg gezellig. Om half elf nok ik af en Henk komt om elf uur. We slapen heerlijk, ik slaap uit!

De volgende morgen heeft Henk al koffie gezet en begint het echte werk: wassen. Ik heb wel vier handwassen gedaan en Henk zit ondertussen ook niet stil: cabine stoffen, bed opmaken, onder de Daf doorkruipen etc.

Om een uur of twee lopen we naar het dorp. We willen brood. De winkel gaat zo open, zegt een meneer. We zitten even en worden al snel belaagd door een horde kinderen. Één kleine dame is zo gecharmeerd van mijn turkooizen ring, dat ze hem maar blijft strelen, ja sorry, die krijg je niet. Na een half uur in de schaduw hebben gezeten en nog steeds geen brood, besluiten we terug te lopen, waar ik een boerenomelet in elkaar flans, maar zonder vlees. Henk Jan loopt hierna naar binnen, naar de koelkast, waar hij nog een groot stuk gedroogd rundvlees heeft en snijdt een paar plakjes af. Hij komt buiten zitten en is helemaal verrukt: HEERLIJK, HEERLIJK, HEERLIJK!!!

Hierna gooi ik met Boor nog een balletje in de lagune, jaja onze hond wordt al wat meer een zwemmer en nu schrijf ik dit stukje in de schaduw, we blijven hier nog twee nachtjes, misschien wel drie...

Sainte Louis, Senegal

In total zijn we vier nachten gebleven op de camping Zebrabar. We hebben hier kennis gemaakt met een erg aardig Duits koppel die met een busje voor drie maanden West Afrika doorkruisen. Ook maken we kennis met Sven, een Duitser die door Afrika in zijn eentje fietst en nu door wil naar Azië...

De derde dag is Henk samen met Frank inkopen gaan doen in Sainte Louis. Ik ben lekker met Boor op de camping gebleven. ’s Nachts is het zo warm dat je bijna je bed uit drijft, ook ik. Na de vierde nacht vertrekken we na heel wat geklets en handen schudden verder richting zuiden. We willen graag aan hets strand staan.

Onderweg eten we in een klein Senegalees restaurantje bij twee mooie dames. Henk vindt het heerlijk (rijst!) en ik klets ondertussen wat met de dames en leg hen uit dat ik een donkere mamma heb, waarop ik veel handjes moet schudden, Hahaha! We gaan van de route national af richting Mboro strand. Het asfalt is meteen vol met gaten en is erg smal. Inhalen en passeren kan bijna niet. Eenmaal daar, staan we tussen de boten. We worden verwelkomd door een Senegalees die ons het strand op stuurt... het is zo zacht, dat Henk nog meer begint te zweten. Hij laat lucht uit de banden lopen en we parkeren een stukje verderop. Boor neemt ondertussen een duikje in de zee. Zodra we uitstappen lopen we naar een clubje mensen, waaronder ook ‘toubabs’, blanken. We vragen of het hier veilig genoeg is waarop een jongen zo donker als de nacht ons uitnodigd te gaan staan voor zijn huis. Hij woont in Duitsland en is hier op vakantie met zijn Duitse vrouw en dochtertje. Prima! We blijven nog even gezellig kletsen met iedereen en lachen heel wat af.

We rijden naar het huis van de Duitse meneer en bedanken hem vriendelijk. Ook vragen we nog even aan de buurman of het geen probleem is om hier te blijven staan:’natuurlijk niet!’. We worden meteen uitgenodigd voor mierzoete thee. We blijven veel te lang kletsen. Het is veel te gezellig. Er komen even later nog twee mannen bijzitten met vers gebakken vis die we met zijn allen verorberen. Om half tien gaan we echt naar bed.

De volgende dag moeten we helaas weer verder, hadden graag langer gebleven... na weer veel handen schudden, zijn we eindelijk klaar om te vertrekken. Alleen rijden we wel even over de drinkbak van Boor heen, die is nu overleden...

We rijden door naar het zuiden en overnachten langs de weg, stukje landinwaarts onder een grote Baobab boom. Boor graaft een kuil en is tevreden. Ik zit heerlijk in de schaduw met een koude Sprite, helaas geen bier gevonden, en geniet van de rust.

zuiden Senegal

We rijden de volgende dag verder naar het zuiden richting Gambia. Onderweg in een natuurpark vinden we een camping met allerlei leuke huisjes. We stoppen en vragen hoeveel het kost om een nachtje te kamperen en te douchen. Hij wil 25000CFA hebben, we kletsen er wat vanaf en kunnen voor 7000CFA een nachtje parkeren. We proberen hierna binnen te komen. Helaas zijn we te groot en te breed en zien we geen mogelijkheid om binnen te komen... we mogen voor hetzelfde geld wel buiten de poort blijven staan en douchen,maar wel voor hetzelfde geld: ja doei!!!

We rijden dus weer door. Een stukje verder schieten we van de gravelroad af en rijden de bush in. We staan wederom onder een nog grotere baobab boom in de schaduw. ’s Avonds is het een herrie van jewelste met allerlei vogels en insekten om ons heen.

Na een heerlijke nacht staan we op ons gemakje op en maken alles weer gereed voor vertrek. We rijden verder de piste/ track af en kopen brood onderweg. Aan het eindpunt blijkt dat we te zwaar zijn om verder te kunnen rijden. Geen probleem, we rijden terug hoe we gekomen zijn en gaan richting Gambia...

 


Bekijk foto's van Senegal >