Verslagen over Malawi

Malawi
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 08-09-2010 18:21:36

Mwanza, Malawi

Aan de kant van Malawi valt me meteen iets op, veel huisjes/hutjes hebben potten, oude autobanden, open plastic flessen voor hun huisje/ hutje met allerlei bloeiende planten erin. Dit doet gezellig aan en ik kijk uit naar de mensen van Malawi die bekend staan om hun vriendelijkheid, ben benieuwd...

Bij de grens spring ik eruit en meteen word ik gevolgd door twee mannetjes, waarvan ik meteen denk:’Hier gaan we weer, wat gaat me dit kosten? Laat me met rust...’. De mannetjes zijn eigenlijk erg aardig en vragen niets. Ik ga eerst mijn paspoorten doen en met vijf minuutjes is dit geregeld. Carnet is net zo snel en ik loop terug naar de Daf. Nu moet ik naar het hutje voor de tol voor de wegen. Ik schrik wederom van de bedragen en loop terug naar Henk. Hij loopt mee met me naar het hutje en probeert van alles. Helaas moeten we 25 dollar betalen. Dit is naar de dichtsbijzijnde grens met Zambia. Hier gaan we helemaal niet heen, maar we zien wel...

Nu rijden we door nadat we even een officeel militairtje hebben laten kijken achterin. We rijden naar de verzekeringsagenten voor een verzekering in Malawi. We willen een Yellow card die we kunnen gebruiken tot helemaal in Sudan. Helaas doen ze dit alleen nog maar voor een maan in malawi en kost een verzekering voor een maand (minimum duur) slechts 50 euro. Dit doen we niet. We proberen een kantoor te bellen in Blantyre, maar ook dit lukt niet. Na een uur komt er een ander mannetje en biedt dezelfde verzekering aan voor 4500 kwacha, dit is ongeveer 23 euro. Dit doen we dan maar...

Om half vier stoppen we eindelijk voor een iets wat verlate lunch met noudlesoupie en sardines op brood, lekker. Hierna rijden we door en zweten we peentjes, want we hebben aardig wat politiestops in ons vooruitzicht. We zijn nl niet gemachtigd met ons tollpermit op deze weg te rijden... Godzijdank kijken ze alleen geïnteresseerd naar de hond en mogen we zo door. Goh Boor komt toch nog eens van pas, de volgende stop laten we hem eruit en laten hem trucs doen, hahaha.

We gaan off road richting Zomba. Wanneer we zoeken naar een bushcamp wordt het al donker, maar echt overal zijn boerderijtjes en dus geen ruimte voor ons. We willen niet over gecultiveerd land rijden. Om een uur of zes stoppen we op een berg. We eten hier heerlijk ossehaas die Henk zelf heeft gemarineerd, uitgekozen en gebraaid heeft, heerlijk. Helaas worden we tijdens het eten vriendelijk verzocht het terrein te verlaten, het is namelijk militair terrein en het is hier niet veilig. En dus stappen we voorin, met een pan nasi op schoot, en rijden we verder. Natuurlijk hebben we hier weer hetzelfde probleem, mensen en bouwland. Om een uur of half negen hebben we een plekje langs de weg en parkeren we. We zien het wel. De volgende ochtend zijn we op om een uur of zes en Henk zit buiten op de trap te lezen. Iedereen stopt even en vraagt hoe het gaat, maar niet om een pen, een cadeau, eten etc... Raar. We vinden malawi nu al leuk! Na een ontbijtje met milliepap en melk rijden we door naar Zomba plateau.

Zomba plateau, Trout farm, Malawi

De rit naar de camping toe is adembenemend. De mensen onderweg lachen en zwaaien allemaal uitgebreid. Duimen gaan omhoog...

Wanneer we aankomen bij de camping krijgen we een warm welkom en krijgen we te horen dat Iris Roderick en Rene gisteren zijn vertrokken, jammer. We zoeken een plekje en genieten van de bosrijke, koele omgeving. Henk gaat meteen op pad met Boor en ik doe een wasje en maak een pasta salade. Na een lunch lopen we samen de bossen in en vergapen ons aan het snelstromende water de torenhoge bomen en apen. Wat is het hier mooi. Wanneer we terug zijn en het nog steeds vroeg is (omdat we zo vroeg zijn gaan rijden en het maar 20 kilometer was…) doe ik de binnenboel van de Daf en leest Henk lekker een boekje. We genieten van elkaar en de omgeving. Man wat is het hier mooi en wat zijn de mensen vriendelijk! We smikkelen ook nog van ons vers gekochte aardbeien, dat is te lang geleden…

Vanavond eten we lekker nog een stukje ossehaas van Henkie en morgen willen we (illegaal) rijden naar Cape Maclear aan lake Malawi.

Cape Maclear, Malawi

We rijden vroeg weg bij de Trout farm op het Zombaplateua, richting Cape Maclear. Dit was altijd de hotspot van Malawi, we zijn benieuwd. De weg die we volgen is erg goed tot aan Monkey Bay. Langs alle souvenirsstalletje rijden we een gravelweg op.wist je trouwens dat z in Malawi ook Toys ‘r us hebben? Jazeker... langs de weg. Hier vind je de mooiste trekkers, landrovers, caterpillars gemaakt van hout, zeer indrukwekkend.

Wanneer we de gravelweg uitrijden wordt Boor al zenuwachtig, wat een boel apen hier! Wanneer we aankomen bij de camping Fat Monkey’s zijn we eerst een beetje teleurgesteld. Het is niet echt wat we ervan hadden verwacht. Na wat onderhandelen kunnen we blijven voor 5 i.p.v. 10 euro per nacht, scheelt weer.

Laat in de middag komt er een toyota aangereden met een Australisch koppel erin: Anne en Bob. Zij zijn gestart in Zuid Afrika en gaan van hieruit omhoog naar Europa. We kletsen wat, maar liggen die avond vroeg in ons mandje.

De volgende ochtend drinken we een kopje koffie en genieten we ontbijt met het andere stel. We besluiten even het dorp in te lopen. Alles wat ik heb gehoord van Malawi is waar, het eten is duurder dan in mozambique en de mensen zijn echt zo aardig als wordt gezegd. In het dorp hangen kinderen aan je rok en zodra je ze aankijkt, blijven ze hun duimen opsteken met een grote glimlach op hun gezicht, mooi toch!

Na wat inkopen lopen we terug knabbelend op een stengel rietsuiker, lekker! We trekken gauw ons zwempakje aan en snorkelen vanaf de kant. Boor gaat ook helemaal uit zijn dak en hij heeft een nieuwe truc geleerd: hard waterspetteren!

’s Avonds eten we een visje met de buurtjes van de braai en drinken er een lokaal Kuche Kuche biertje bij lekker.

De volgende dag gaan we door richting Senga bay...

Senga Bay, Malawi

tsja… Senga Bay is niet zo veel, wel vinden we een zeer mooie camping, maar hier mogen helaas geen hondjes blijven. We gaan op haar aanraden naar Wagonwheel, waar wel honden toegetstaan zijn. Hier is het allemaal helaas een beetje vervallen en betalen we 6, 50 euro per nacht. We besluiten hier dan ook maar één nachtje te blijven.....

Nkhata bay, Malawi

Anne en Bob hebben nog niet veel wildgekampeerd en voelen er wel voor om een plekje te gaan zoeken met ons. We hopen dat dit gaat lukken, want malawi is nogal drukjes. We stoppen eerst nog in Salima om inkopen te doen. We halen eieren etc.
Van hieruit rijden we over zeer goed asfalt naar Nkhata bay. We stoppen om twaalf uur voor lunch en rijden weer door. Net wanneer we om drie uur nogmaals stoppen en al een beetje de moed hebben opgegeven voor een plekje, zien we een weggetje! We rijden het in richting het meer Malawi. We stoppen aan de rand van het meer en vragen aan een meneer (Fransisco) of we hier mogen staan. Dit is geen probleem en heet ons van harte welkom. We zetten de wagens neer en nemen meteen een duik. Langs het meer zien we veel mannen die ook een wasje komen doen, kleding en zichzelf.

’s Avonds maak ik nasi en kijken we uit over het meer met zijn tientallen lichtjes van vissers boten. We willen hier nog wel een nachtje blijven...

de volgende morgen besluiten we dit dan ook te doen. We ontbijten met een fruitsalade en doen een wasje in het meer. De was is binnen no time droog! Voor de rest doen we vandaag niet veel. Lekker lezen, afkoelen in het water, popcorn maken etc... Heerlijk!

Morgen rijden we dan door naar Nkhata Bay, we hebben nl van Rene gehoord dat hij daar is en wie weet zien we hem wel weer!

We ontmoeten Francisco. Hem hebben we ook om toestemming gevraagd of we hier mochten kamperen. Dit is gelukkig geen probleem. Hij stopt nu en dan even bij ons nestje en maakt een gezellig praatje.

Nadat hij zijn bad heeft genomen aan het eind van de dag, komt hij langs en vraagt of we zijn dorp willen zien. Dit willen we maar al te graag. We lopen mee, Henk blijft bij de auto’s. We krijgen een mooi klein dorp te zien dat erg schoon is. We maken kennis met zijn moeder en zusters en broers en later, jawel ook een oom, een zeer dronken oom. Hij schijnt zich een beetje te schamen. Wanneer we teruglopen worden we gevolgd door hun hond: Hippokiller. Hij wil niet meer mee naar huis. Later komt Francisco hem halen en bindt een touw om zijn nek en sleept hem mee naar huis. Tsja wie niet wil luisteren, moet maar voelen.

De volgende morgen hebben we snel ontbijt en rijden we door naar Nkhata bay. Hier rijden we naar de Big Blue backpackers waar we worden verwelkomd door Rene. We drinken een kopje koffie en maken een afspraak voor over een paar dagen, hij gaat er nl meteen weer vantussen.

Die middag lopen we met Bob en Anne het dorp in. Het is een bruisende plaats. Met een groentenmarkt, kledingmarkt, cash en carry’s etc. We kopen meteen materiaal (katoenen lappen) en lopen rond om het te laten maken tot een broek. We kopen nalisaus op aanraden van Andrew en Tina.Dit is een hete saus, lekker met alles volgens Henk...

Die avond eten we bij de backpackers. Bob en ik gaan voor de mega burger en Anne en Henk nemen de Mexicaanse special. Alles is heerlijk. Ook speel ik met anderen ‘the ballgame’. Dit is een zeer verslavend spel, dat je door heel Afrika ziet.

De volgende dag gaan we vroeg het dorp in, ik wil ook wat laten maken. We lopen ook bij de Bamboo shop binnen. Dit is een man van malawi die zijn eigen winkel heeft en al zijn sieraden zelf maakt. Hij is zeer intelligent en we kletsen wel een uur met hem. Zeer leuke vent. Als je ooit eens naar Nkhata Bay gaat, ga bij hem langs. Ik koop hier eindelijk mijn hoedje, die ik al wilde hebben sinds Angola.

Hierna maken we een potje, op zijn Zuid Afrikaans en nemen we een duikje in het meer ondertussen. Boor geniet hier ook van, super. ’s Avonds eten we aan het strandje ons potjie op met Anne en Bob, gezellie. Ook gaan Bob, Anne en ik de stad in met onze lege krat bier en wisselen deze in voor een volle. We hebben veel bekijks hahaha.

De volgende dag mogen we onze spullen ophalen bij de ‘naaier’ en zien we wel of we nog een daagje blijven of doorgaan naar Mzuzu. Malawi is heerlijk!

We zijn nu een dagje verders en nog steeds is alles niet klaar van het ‘schone’ kleermakertje... Om een uur of elf zou het klaar zijn... Ik ben om twaalf uur gaan kijken en hij zei:’mwauh, nog twee uurtjes...’. Om drie uur ga ik terug (is ietsje meer dan twee uurtjes hé) en weer krijg ik hetzelfde, kom om vijf uur terug...

In de tussentijd maken we kennis met Soviet. Een kunstenaar die zijn shop heeft in de backpackers. We zijn verslaafd aan de Bao game en dus maken we een afspraak en nu we toch bezig zijn, kun je ook de keukenkastjes even beschilderen? We maken een goede prijs en wachten af. Volgens meneer Soviet moet het klaar zijn bom tien uur morgenochtend en dus houden we onze duimpjes op elkaar...

Het is nu bijna zes uur en Soviet is bezig met de schets voor op de keukenkastjes, zet wat reggae op en hij gaat aan het werk, super. De Bao game is morgen om tien uur ook klaar als het goed is. Soviet is een zeer gedreven man en levert kwaliteit. Alles wat we van hem hebben gezien ziet er super uit en duszien we het helemaal zitten...

Henk is ook net terug van ons kleermakertje en hij heeft een ultimatum gesteld. Als het morgen om negen uur niet af is, betalen we niets en nemen alle onaf dingen mee. Hij heeft er geen moeite mee wat directer te zijn... ben wederom zeer benieuwd. Morgen gaan we dus echt verder rijden als alles nu een beetje mee zit tenminste...

We lopen na een ontbijtje en Anne en Bob te hebben uitgezwaaid (zien we weer in Livingstonia) naar ons kleermakertje. Hij heeft zowaar alles af. We zijn erg in ons nopjes met de broeken, maar de jurken zijn niet helemaal wat ik had gehoopt en besteld, ach.

Van hieruit lopen we terug naar de camping en wachten we op Soviet. De schildering op de keukenkasten is erg leuk geworden nu alleen nog het BAO spel. Een half uurtje later is alles klaar. We betalen, bedanken hem uitvoerig en gaan op weg naar Livingstonia...

Livingstonia, Malawi
We rijden om een uur of half twaalf weg. Onderweg stoppen we gauw voor een kleine lunch, patatten gebakken langs de weg en rijden we door. Op een gegeven moment zie ik een klein drupje koelvloeistof lekken... We parekeren de Daf en Henk kijkt hem in the middle of nowhere na. Toch wonen er ook mensen in de middle of nowhere en dus komt er een jongen langs van een jaar of 18 met een te grote glimlach. We raken aan de praat en hij nodigt me thuis uit. Ik loop mee, gewapend met camera.

Eenmaal boven sta ik even perplex. Het is een zeer groot huis en alles is netjes geveegd. Ze hebben kippen, konijnen, geiten, varkens en een groot stuk land dat moeders verzorgt en vaders is een dierenartsassistent. Niet verkeerd. Ik praat met de jongen zijn moeder via hem, zij spreekt geen Engels. Na een tijdje mag ik ook nog lokale wijn proberen. Ze maakt het zelf van theebladeren, gist en suiker. Na een week is het dan klaar. Het is niet verkeerd.

Na een uurtje babbelen en foto’s maken bedank ik ze vriendelijk en loop terug naar de Daf. Henk is nog steeds bezig. Ik maak het avondeten en om een uur of 8 liggen we in bed, hopelijk houdt de Daf het nu.

De volgende dag is het nog een aardige klim omhoog naar Livingstonia. Nu we de motorrem niet gebruiken spuugt de Daf ook niet meer, gelukkig. We rijden naar Lukwe camp. Dit is een eco camp gerund door een Belg en zijn Zuid Afrikaanse vrouw. Het is een mooie camping. Ook zitten er erg veel andere Nederlanders. Natuurlijk zijn we Iris, Roderick en Rene net weer mis gelopen...

Hier ontmoeten we Anne en Bob weer en drinken we gezellig een bakkie. Hierna springen we achterin bij Anne en Bob en rijden naar Livingstonia. Alles is helaas dicht. Het is immers zondag. We lopen rond en vergapen ons aan de kerk en ‘the stonehouse’. Ook bestellen we een lunch. Het duurt wel even, maar dan heb je ook wat. Het is heerlijk overigens.

Terug op de camping maakt Anne een ‘chickenroast’ uit de campoven en zoete aardappelen. Heerlijk. We kletsen die avond wat. Morgen willen we verder rijden nadat we eerst Livingstonia hebben gezien...

Na een lekker ontbijtje rijden we naar boven. We bezoeken het stone house museum wat zeer indrukwekkend is. Het gaat over de eerste missionarissen hier en wat ze allemaal hebben betekend. Hierna lopen we naar een arts en craftshop waar we een kopje koffie bestellen met een scone met bananenjam en Henk een donut. Heerlijk.

Van hieruit zwaaien we Anne en Bob weer uit. Zij nemen een andere route naar Chitimba, de gevaarlijke met wel 22 bochten en wij rijden een stukje om. Het stukje om is trouwens wel super mooi rijden door de heuvels en dorpen. Helaas drupt de koelvloeistof weer een beetje. Hij sist en borrelt gelukkig niet, maar Henk moet er wel weer naar kijken op de camping in Chitimba....

Van de dirtroad gaan we over op perfect asfalt door de bergen. Met veel bochten slingeren we naar benee. Langs en op de weg wemelt het van de bavianen, die niet erg onder de indruk schijnen te zijn van ons rode gevaarte.

Om een uur of twee komen we aan op Chitimba camp. Wederom liggen we een dag achter op Rene, Iris en Roderick. We parekeren de Daf (Anne en Bob zijn er al) en maken een praatje met de eigenaren, Carmen en Ed, Hollanders!
Ze hebben een mooi spulletje hier... die middag doen Henk en ik een BAO spelletje en drinken we een biertje in de bar. ’s Avonds kookt Anne heerlijk rijst met rozijnen en weet ik het allemaal, heerlijk!

De volgende morgen is Henk al op om half zes. Hij gaat de kleppen nogmaals stellen en alles nakijken. Ik sta een kwartiertje later op en was het beddengoed, de kleren en maak pannenkoeken voor ontbijt, ook Boor smult er van. Hierna lopen we het dorp in en lunchen met een coca cola en frieten van langs de weg. Lekker. Onderweg zwaaien kinderen en vragen of ik een foto wil maken van ze, maar natuurlijk. Ze hebben de grootste lol en nemen de gekste en stoerste houding aan voor op de foto.

We lopen terug langs het strand en hier gebeurt hetzelfde. Ook praten we met een meneer die zeer interessant vertelt over zijn leven. Hij heeft drie kinders van zichzelf is gescheiden en zorgt ook nog voor de kinderen van twee broers die overleden zijn aan, tsja Aids...

Eenmaal terug op de camping ga ik naar buiten naar alle souvenirstalletjes en maak een deal. Twee spijkerbroeken tegen een potje en ik moet nog geld bijleggen ook. Henk is er niet bij en ik ben niet zo goed in onderhandelen...

Terug op de camping maak ik alles gereed voor het avondeten. Nasi met pindasaus en kipsaté, lekker. We smullen die avond en drinken er een lekker biertje bij. Morgen gaan we naar de grens met Tanzania. Ben benieuwd...

We staan wederom vroeg op en eten een bammetje met banaan, lekker! We betalen en rijden het dorp in. Anne en Bob rijden alvast vooruit, die zien we overmorgen weer. Henk en ik leveren ons lege kratje in bij een bottlestore en gaan vlees halen bij de slager. Hierna gaan we richting de grens. We stoppen onderweg één keertje om even te plassen en kachelen gauw door. De Daf houdt zich goed...

Voor de grens hebben we wel vijf politiestops achter elkaar. Bij de laatste mogen we niet doorrijden. Hij houdt Henk zijn rijbewijs vast en loopt om de truck. Henk moet uitstappen en verklaren waarom we ronde, maar geen vierkante of rechthoekige reflectoren hebben... Hij is weer eens op zoek. Henk wijst alle reflectoren aan en we mogen doorrijden, zeur...

Bij de grens hopen we ons Malawi geld te kunnen wisselen, maar de koers die ze geven is belachelijk dus houden we ons geld nog maar even vast. Alles is zo geregeld voor de rest. Henk liegt ook nog eens de boel bij elkaar voor de roadtax, de hond heeft het bonnetje nl opgegeten ; )... ze trappen er nog in ook, scheelt weer 25 dollar. Zo rijden we door. We worden voor de rets niet gecontroleerd of wat dan ook en iedereen is weer eens even vriendelijk in Malawi. We rijden de brug over en stoppen om te onderhandelen met geldwisselaars. Één zegt ja op ons voorstel en we wisselen geld uit. Wanneer hij begint te zeuren dat we te weinig geven, wisselen we alles weer terug. Al ons geld klopt, maar volgens de wisselaar heeft hij te weinig teruggehad. Ik heb het helemaal gehad en word erg sjacho van alles. Hallo we zijn niet achterlijk, dat geld is natuurlijk in zijn achterzakje verdwenen. Op naar Tanzania!

 


Bekijk foto's van Malawi >