Verslagen over Burkina Faso

Burkina Faso
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 25-12-2009 13:45:28

La Guingettes, Burkina Faso

We volgen de aanwijzingen in de planet en rijden eerst door Bobo- Dioulasso heen. Wij rijden voor. Het is een drukte van belang. Overal komen mensen vandaan en overal zijn standjes met verkoopwaar. Ook zijn er opeens stoplichten. We stoppen voor een stoplicht en zodra we verder kunnen geven we weer gas. Na zo’n drie stoplichten zijn we de witte landrover opeens kwijt... We staan stil langs de weg en proberen te ontdekken of we ze zien. We zien ze inderdaad, maar ze nemen op de kruising achter ons een afslag naar rechts en niet rechtdoor... We wachten nog even en besluiten dan door te rijden. We hebben afgesproken waar we heen zouden gaan en we hopen dan maar hen daar te treffen.

We rijden door en volgen de aanwijzingen van de lonely planet nauwkeurig. We komen bij een tolpoort en omdat we groot zijn betalen we flink, wel 2,50! Ik stap weer in en vraag nog even of ze een witte landrover hebben zien passeren, nee dus. We rijden door naar La Guingettes. Eenmaal daar willen we maar één ding: zwemmen! Ik stap uit en vraag of dat kan, nee het is dus inmiddels verboden, maar verderop bij de brug kun je ook zwemmen, het is water uit dezelfde bron. Even later wordt er getoeterd en zien we Iris en Roderick weer, gelukkig! We besluiten eerst even te gaan zwemmen. We rijden een klein stukje door en nemen een plons. Het is niet diep, een beetje warm en kraakhelder: super. Hierna rijden we terug en stoppen bij een restaurantje. We bestellen friet en kip. Wanneer ze het komen brengen, hebben ze maar twee porties friet i.p.v. vijf... Een beetje teleurstellend. Van hieruit rijden we door naar het bos. De honden lopen ook lekker mee en onder het bladerdak is het aardig vochtig. Op een geven moment moeten we over een touwbrug. We proberen Boor ook mee te krijgen, maar dat valt niet mee. Hij trilt over zijn hele lijfje. Wanneer we verder lopen, loopt Iris rechtdoor en verdwijnt en de mannen nemen een afslag naar rechts. Ik blijf even staan en op een gegeven moment ben ik iedereen kwijt. Ik besluit omdat het snel donker wordt, samen met Boor terug te lopen hoe ik gekomen ben, ik heb flink de pas erin en ga bij de ingang zitten wachten op de rest. Tien minuten arriveert Henk, helemaal ongerust, hij kon me niet vinden. Na even een heftige woordenwisseling is alles weer goed...

Na dit ‘Avontuur’ rijden we terug naar de brug en rijden een stukje het land in waar we parkeren voor de nacht. De eigenaar van het land komt langs, Clement, en maakt een praatje. Het si geen probleem dat we hier blijven, mooi.

De volgende dag doe ik de was op zijn Afrikaans in de beek. Ik neem de was mee het water in en schrob een platte steen schoon van zand. Daar gaan we: eerst plons je het kledingstuk onder en dan pak je een beetje zeep en begint met de borstel het stuk op de steen te schrobben. Wanneer het enigszins schoon is, plons je uit en doe ik het in een ton met nog wat zeep. Wanneer alles is gedaan, spoel je alles uit en hang je het op. Ik ben wel vier uur zoet geweest met de was. Ik heb wel drie automaten gewassen met de hand... Maar het was leuk, zonnetje, lekker water en lekker een beetje plonsen. Mijn was is nog geen één keer zo schoon geweest als hier. Ondertussen doet Henk de binnenboel zeer grondig. Alle kussens en dekbed, matras wordt in de zon gelegd. De wc krijgt ook een goede beurt. Na een tijd is ook hij klaar. Ondertussen zijn er een hoop kinderen uit de buurt aan komen waaien. Ze zijn erg gezellig en we delen dan ook kleine flesjes uit. Wij krijgen een stuk afgekloven kleine watermeloen: schattig! Hierna komt er een klein mannetje langs. Hij geeft ons een handje en blijft staan. Iris biedt hem een stoel aan en geeft hem na een tijdje een aapje knuffel. De jongen zegt niets, kijkt alleen maar. Wanneer we de vaat doen zien we in onze ooghoeken dat de kleine jongen zijn tepeltje pakt en het aapje de borst geeft, zo lief! Na een tijdje vallen zijn ogen dicht. We pakken een matje en leggen deze in de schaduw. Hij gaat dankbaar liggen met zijn aapje. Na een tijdje komt, denken we, zijn grote zus. Ze maakt hem wakker en geeft de aap terug. Tsjonge hier zijn ze echt geen toeristen gewend. Iris deelt meteen nog wat knuffels uit. Ze vertekken met een grote glimlach op het gezicht.

We besluiten nog een nachtje te blijven. ’s Middags nemen Henk en ik nog een duik als er plots een meneer aan de kant staat die geld wil. We leggen uit dat we van Clement hier mogen staan en dat alles prima is. De meneer begrijpen we niet helemaal en we negeren hem verder.

De volgende dag wanneer we net ontbeten hebben, komt Clement langs. We maken een praatje en Roderick geeft hem een korte broek voor het kamperen. Ik geef hem een trui voor zijn vrouw. We blijven nog een hele tijd kletsen en we laten ons fotoalbum van Holland zien. Zij doen alles met de hand, in Nederland gaat alles met machine...Hierna wil Clement aan Henk zijn land laten zien. Hij heeft zoete aardappelen, meloenen, bananen en ja ook één wietplant, zwaar verboden...

Hierna doen we een kopje koffie en de vaat, nemen nog een duik en rijden door naar Bobo Dioulasso. Het is even zoeken, maar dan vinden we hotel/ camping La Pacha. Voor 5000 CFA mogen we staan per nacht, ongeveer 7 euro en 50 cent. Okee. ’s Avonds eten we pizza, zeer lekker en zitten we aan het koude bier. Het is hier in de stad wel erg stoffig en er is ook constant lawaai. De eigenaar van de camping spreekt zo snel Frans dat we vaak niet helemaal begrijpen wat er nou gezegd wordt, ach boeiend!

Op de dag van kerstavond gaan we naar de ‘grand Marché’. Grand is deze zeker! Er is zoveel te zien en te kopen. We worden ook overal meteen aangeklampt, wij zijn immers natuurlijk zeer rijk! Bij een textielzaakje kopen we stof. De meneer wil voor een meter 7.500 CFA hebben, Henk biedt 1000CFA per meter en na een twintig minuten bakkeleien krijgen we het voor die prijs ook mee.

Voor de rest kopen we nog wat kleine dingen om hierna door te gaan naar de supermarkt. Nu krijgen we een kerstgevoel. We kunnen weer van alles kopen, maar tegen een hoge prijs. We kopen champagne voor oud en nieuw en een soort baileys voor zeer weinig. Eenmaal terug laden we alles in en eten we een vers stokbroodje met lekkere dingen! De hele middag ben ik zoet met het naaien van de stof tot zak, voor om het kralengrodijn heen. Door het rijden is mijn verf nl helemaal kaalgeschuurd door de kralen.

’s Avonds kookt Roderick pasta met kaas! Wat een luxe. Hierna gaan de flessen drank open en genieten we van elkaars slappe geklets. Toch een leuke kerstavond zo.

Bobo Dioulasso, Burkina Faso

Op eerste kerstdag rommelen we wat rond de auto’s en houden lekker ons gemakje. ’s Avonds willen we uit eten gaan. Om een uur of vier tutten Iris en ik ons op, voor zover we daaraan doen, en zitten klaar om een taxi te nemen. Plots staat Darrin weer voor onze neus samen met zijn gezelschapsdame, Sara. We besluiten met zijn zessen uit eten te gaan. We laten ons door twee taxi afzetten bij restaurant Ententé. We zoeken een plekje op het terras en bekijken de menukaart. We bestellen van alles en een lekker biertje erbij. Na een (korte) tijd slaan de verkopers toe. Van alles kun je krijgen: kaarten, zakdoeken, muziekinstrumenten, kettingen etc. We wimpelen ze allemaal af en hopen zo toch even rustig te kunnen eten...

Na het eten komt natuurlijk de rekening... deze rekening is wel heel apart. Allerlei kleine vodjes met een onduidelijk handschrift zitten in een mandje. We rekenen het zelf na en betalen. Dan komt de ober terug, het klopt niet. Iris, Roderick en ik lopen mee om de rekening nog eens na te rekenen. Blijkt dat de patat met ketchup op was alleen nog met mayo, maar dat is wel twee keer zo duur... vandaar!

Na het afrekenen lopen we de straat op, op zoek naar een leuke tent om nog wat te drinken en misschien zelfs te dansen. We vinden een paar tenten, maar die zijn allemaal nog erg leeg. Het is ook pas acht uur. Sara wordt ongeduldig en zoekt een tent uit. We stappen met zijn zessen in één taxi en rijden naar een tent waar live muziek zou moeten zijn. We betalen 500CFA per persoon en lopen door. Geen livemuziek, en niet erg veel mensen. Toch gaan we zitten en bestellen wat te drinken. Iris en ik schudden meer met onze billen dan de Afrikaanse dames en we hebben het erg naar ons zin. Na een tijdje wil Sara verder kijken ze vindt er niets aan. Ik wil nog even blijven en dan teruggaan naar Boor. Wanneer we buiten komen en doorlopen naar een kruising zien we een groot verlichte straat. Henk wil een kijkje nemen, maar we besluiten toch terug te gaan naar de camping.

De volgende dag zit Roderick met zijn been omhoog. Hij heeft zijn voet gisteren verdraaid en besluit rust te houden. Iris houdt hem gezelschap. Henk en ik pakken een taxi naar de grand marché. We struinen alle stalletjes af op zoek naar een espressomaker voor Roderick en een gehaktmolen voor Henk (jaja, Henk en vlees...). na een veertig minuten rondhobbelen hebben we nog niets gevonden. We lopen een zijweggetje in en worden aangesproken door drie mannen. We zeggen wat we zoeken en even later verschijnt er één met alles dat we zoeken. We dingen flink af en betalen uiteindelijk voor beide artikelen 15.000CFA. wanneer we weggaan en naar de Marina market lopen blijkt deze net tien minuten dicht te zijn. We lopen door naar een internetcafé en checken even de mail. We lezen dat Klaas (oorspronkelijk uit Moordrecht) ook in Bobo is. We besluiten een taxi te nemen om hen te ontmoeten. De taxichauffeur kan het niet vinden en Henk belt Klaas even. We zijn hem net misgelopen, maar ze komen later nog wel even langs.

We rijden terug naar het hotel/ de camping en nemen een douche. Wanneer Henk net staat te douchen, komen ze langs. We maken een gezellig kletspraatje en wat blijkt, ze blijven bij een vriend die ook trucks importeert en misschien heeft hij wel reserve onderdelen. Henk loopt en Roderick ‘strompelt’ mee naar hun hotel.

Die avond eten we spaghetti met kaas, een traktatie! Ook drinken we nog lekker even een borrel en doen een dutje.

De volgende dag blijven we nog om te horen of de reserve onderdelen die wij eventueel nodig hebben er zijn. Helaas niet. ’s Middags bestellen we een pizza en spelen een potje Boonanza, gezellig. Hierna doen we nog wat inkopen op de markt aan de overkant en maak ik guacemole (duur woord voor advocado prut...) Ik koop een brood en smeer lekkere stokbroodjes met guacemole. We kijken een filmpje en genieten.

De volgende dag gaan we richting Ghana. Bobo Dioulasso is een aanrader,de mensen zijn erg relaxed en ik heb me nergens onveilig gevoeld. Ook nog een plek om eens naar terug te gaan...

Ouessa, Burkina Faso

De eerste stop voor het carnet is in Ouessa. We moeten hier een stempel halen en ons laten registreren. De weg ernaartoe is soms slecht, soms goed. We komen een peage tegen die zegt mobiel te zijn, apart. Na tien minuten discussie wil ik gewoon betalen, anders halen we de grens met Ghana niet meer. Henk betaalt. Het stempel en het uit laten schrijven is geen probleem en zo gebeurt. Net voor de grens krijgen we dan nog een uitreisstempel en kunnen we richting Ghana.

 


Bekijk foto's van Burkina Faso >