Verslagen over Botswana

Botswana
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 08-06-2010 10:58:55

Buitenpos, Botswana

De grensovergang verloopt soepeltjes, te soepeltjes, nadat de permit op de valreep van Boor is gecheckt, kunnen we door, super. We proberen ondertussen, Tina en Andrew te berieken, want jawel, zij gaan ook naar Maun! Helaas lukt dit niet en rijden we eindeloze kilometers over te goed asfalt richting Maun. Ew slapen de eerste nacht in Botswana aan een zoutpan. We maken een vuurtje en eten lekker pasta.

De volgende ochtend rijden we door naar Maun. We stoppen bij de shoprite om inkopen te doen en checken steeds onze telefoon, geen nieuws... We rijden naar de ‘old bridge backpackers en kijken even rond, ze zijn hier niet. Van hieruit rijden we naar Audicamp, ik vraag of ze een groene landrover hebben gezien met een draak erop, neen....

We rijden terug naar de old bridge en besluiten ze een mailtje te sturen, nog geen tel later krijgen we een antwoord, ze zijn bij Audicamp, maar hebben nog niet betaald. Henk loopt meteen naar de kruising en ik wacht gespannen af. Wanneer ze eindelijk aankomen, omhels ik ze allebei innig, wat geweldig ze weer te zien!

Die avond worden we ernstig dronken en wisselen we verhalen uit, super. De volgende dag begin ik met een hoofdpijntje dat erger wordt wanneer ik buk, dus maar niet bukken... We doen een grote was, jaja net als vanouds en gaan de stad in. We kruipen met zijn vieren in de landrover en gaan informeren voor een Mokoro (bootripje) rit en een vlucht met een vliegtuig over de Delta heen, moet erg mooi zijn.

Nadat Tina en ik boodschapjes hebben gedaan, eten we een vette burger bij Wimpy’s en jawel, ’s avonds maakt Andrwe weer een vette burger, zaols alleen hij dat kan, heerlijk.

De volgende dag willen we de vlucht gaan doen en samen door Botswana rijden. Henk was al hard aan het nadenken om onze trip aan te passen aan die van hun, maar dan komen we nooit trhuis....

Okavanga Delta, Botswana

Vandaag hebben we een tripje gepland met het vliegtuig voor over de delta heen. We moeten er om vier uur zijn. Henk en Andrew gaan er even op uit om natuurlijk voor de landrover nog iets te halen. Tina en ik doen allerlei klusjes en kletsen erop los.

Om een uur of half vier gaan we naar het vliegveld. Omdat Tina bijna jarig is, mag zij naast de piloot zitten. We gaan met een klein vliegtuigje voor vijf personen plus piloot. Gelukkig hebben we nog iemand gevonden die mee wil, want anders was het duurder geweest. Je betaalt namelijk voor het vliegtuig en niet voor een plekje...

Nadat we kennis hebben gemaakt met onze piloot, een jong broekje met net wat haartjes op zijn kin, gaan we naar het vliegveld. We moeten eerst door de detector heen en Henk mag natuurlijk alles inleveren: sleutels met een schaartje eraan, zijn zakmes...

Wanneer we dit gehad hebben lopen we het vliegveld op en stappen we in. Andrew en ik achterin, Henk en neushoorn man (een zeer grote vent) in het midden en Tina naast de piloot. Het is prachtig, de vlucht duurt een uurtje en is super. Veel wild zien we niet, maar de natuur is prachtig.

Op de weg terug zitten we met zijn vijven in de landrover. Henk en ik achterin en de rest voorin. Eenmaal terug braaien we lekker worsten met aardappelen en groentepakketjes, lekker.

De volgende dag:
We ontmoeten op de camping ook een stel vanuit Israël. We wisselen telefoonnummers uit en zullen ze een belletje geven wanneer we bij het station voor de Mokoro zijn. Zij willen ook een mokoro trip doen.

We besluiten inkopen te doen voor de volgende dagen in Maun en daarna naar een Crocodile farm te gaan. We gaan net op tijd weg, want de ‘brug’ modderweg naar de backpackers staat op instorten.

Wanneer we weer veel te veel bier hebben ingekocht en een vijf liter wijntje, gaan we naar de crocodile farm. Dit is even anders dan we hadden gedacht. Het is natuurlijk geen sanctuary, maar een boerderij voor krokodillen. En wat doen ze daar? Juist! Krokodillen fokken. Zodra we binnen lopen krijgen we een gids mee. Erg aardig, maar hij zegt eerlijk dat hij het niet leuk werk vindt. Hij wil graag een gids zijn en geen gids voor een kroko farm...

Zodra we bij de krokodillen aankomen, komt er een niet zo’n aangename geur je tegemoet. We zijn nu bij de 6 en 7 jarigen. Ze zitten in een kleine kooi, met een water bassin. Van daaruit worden de krokodillen kleiner, maar aan de andere kant zijn er heel wat exemplaren van 80 jaar oud, deze zijn immens... Toch raar als je deze geweldige beesten ziet en dat je weet hoe ze eindigen... Ze worden namelijk gefokt voor hun vlees, alleen hun staart vlees... Het huidje wordt gebruikt voor schoentjes en een bijpassend handtasje, bizar!

Van hieruit rijden we terug naar het kantoor waar we de tickets hebben gekocht om onze Israëlische vriendjes op te halen: Gen en Sjachar. Ze rijden met ons op naar het startpunt. Wanneer we de weg vragen komt er een gids langs die daar ook naar toe moet, naar Xaraxau (dit wordt uitgesproken met zeer moeilijke klikjes)...

Eenmaal daar blijkt dat we daar moeten bushcampen en morgen vroeg klaar moeten staan voor de mokorotrip. Prima! We installeren alle wagens en maken een biertje open. Gen en Sjachar halen de waterpijp tevoorschijn met watermeloen tabak en het feest is compleet. Het feest is zo compleet dat Andrew er als eerste inkruipt zonder eten en ik me al gauw erna erbij voeg... Ik ben een beetje beroerd van al die wijn...

De volgende ochtend blijkt dat het feestje heeft geduurd tot een uur of twee ’s morgens. De volgende morgen staan we half zeven op en zet henk thee voor me, papa, ik zal echt nooit meer drinken hahaha! Want ik ben vandaag zoooooo vrolijk....

We staan allemaal met de slaap in onzeogen bij de mokoro’s te wachten. Helaas is er geen vrij... we wachten en wachten. Uiteindelijk hebben we om negen uur twee mokoro’s. Henk en ik stappen in een van fiberglas en Tina en Andrew krijgen er ééntje die half zinkt...

Godzijdank halverwege wisselen zij van boot en wij van gids. Het is spectaculair. We zien niet veel wildlife, maar op het water is het heerlijk toeven. Het is hier zo mooi. Onze gids ‘Si’ is ook een superman. Al 25 gids in de delta, zou je niet zeggen... De peddelaar van Tina heet Julius en is ook een zeer geschikte vent, super.

Om een uur of vijf zijn we terug, we betalen en geven ze iets extra’s. Omdat we zo laat terug zijn slapen we op dezelfde plek, deze avond zonder Israëliërs en dus zonder waterpijp, maar voor Tina en mij ook even zonder alcohol! Wel is het even spannend wanneer er een helicopter verschijnt. Er schijnen mensen vermist te zijn met een redelijk verse gids...

De volgende morgen worden we dan ook wakker van het oorverdovende geluid van een helicopter. Ze zijn gevonden, maar hebben wel een nachtje in de bush geslapen, ach bush genoeg in Botswana...!!!!!!!!!!

Kubu island, Botswana

De volgende morgen na een lekkere langzame start rijden we terug naar Maun. We kopen hier nog wat billtong (gedroogd vlees, heerlijk!) en vullen onze dieseltanken. Wanneer we net klaar zijn met tanken, merkt Andrew dat wij een lek hebben. Een band loopt langzaam leeg... Henk vult deze snel op met een prop en we kunnen weer.

We slapen de eerste nacht vlakbij Dikwalo. We eten gezellig met zijn allen en genieten van de omgeving, het warme vuur en elkaar, onder het genot van een drankje en een muziekje.

De volgende morgen rijden we door richting Kubu island een eiland op de Maghkadighadi pans. Maar omdat het Tina’s verjaardag is zingen we eerst en bieden we muffins aan met een immens blauwe kaars erin.

Na een lekker ontbijtje, met muffins (!),rijden we door richting Kubu island. Dit is een eiland op de zoutvlakte met baobabs. Om daar te komen rijden we over zand weggetjes met erg lage acacia struiken, pas op dus. We besluiten net voor Kbu island (27 km ervoor) te bushcampen. Hier maakt Andrew nogmaals lekkere Kuduburgers (mjammie) en geven we Tina een zeer mooie fles wodka met een steen erop, jajaja! We genieten.

De mannen maken ook zeer leuke foto’s met een lange sluitertijd en schrijven in de lucht met een zaklamp, hoe grappig...

De volgende morgen hebben we een langzame start en rijden naar Kubu. Eenmaal daar blijkt dat je absoluut niet mag wildkamperen en dat kamperen hier voor ons vieren slecht 54 euro kost. Dit is te gek... we leggen uit dat we een lange trip maken en dat niet in ons budget past. Voor 30 mogen we blijven. We mokken nog een beetje na en maken lunch. Hierna gaan we rijden met de landrover, de mannen voorin en jawel, de dames op het dak. We stoppen na tien minuten op een zoutpan en maken hilarische spring foto’s, dit valt overigens niet mee, maar is wel ontzettend leuk!

Hierna maken we nog wat mooie kiekjes en bak ik brood, ik vergeet alleen de suiker en het zout, maar ach het heeft gerezen, daar ben ik al blij om!

Die avond gaan de mannen nog mooie kiekjes schieten en kletsen Tina en ik erop los, gezellig. Die avond eten we hutspot, ja het is hier koud genoeg, met worst van de braai, lekker. We liggen vroeg in bed.

De volgende morgen worden we allen gewekt door een vreemd geluid, aha, het zijn Zuid- Afrikanen die met hun vrouw en kinderen en hun immense jeeps met caravan en of tenten ontbijt aan het maken zijn... Ach we zijn nu toch al wakker. We zetten koffie en ontbijten met mijn smakeloos bruine broodje. Om half elf gaan we ervantussen, eigenlijk een half uur te laat, maar goed niemand zegt iets van de camping...

We rijden naar Letlhakane, waar we inkopen doen en proberen landrover onderdelen te kopen, maar ze zijn dicht. We vergeten bier te kopen, maar we denken dat we wel overleven met maar één sixpackje bier. Hierna rijden we naar Khame rhino sanctuary. Helaas mogen we er niet in, omdat we een hondje hebben. Maakt niet uit, we rijden een stukje verder en maken een hek open, net naast de sanctuary en kamperen daar onder een baobab. We eten vanavond wederom veel vlees van de braai en zoete mais, lekker.

Heb ik trouwens al verteld van de dierenarts hekken die ze hier hebben...? overal hebben ze hekken met een poort waar ze kijken of je rood vlees hebt en of melkproducten, natuurlijk hebben wij dat nooit... Je wordt erg ingenious op deze manier. Vaak stelt het niets voor, willen ze de container niet zien, maar alleen de ‘permit’ voor de hond. Gelukkig, anders hadden we geen: worsten, biefstuk, yoghurt, kaas etc gehad en dat hebben we toch wel gemist na 9 maanden....

Khama Rhino sanctuary, Botswana

De volgende morgen staan we vroeg op. De stoelen en tafel van de buren worden op de Daf geplant en er worden zitjes voor Tina en mij op het dak vastgemaakt. We laden Boor in en rijden naar de ingang. De Daf parkeren we ervoor met Boor achterin en Tina en ik kopen de kaartjes. We vragen ook vriendelijk of we mogen douchen op de camping, eigenlijk doen ze dit nooit, maar voor ons (we rieken inmiddels aardig naar van alles en nog wat) maakt ze graag een uitzondering. Ook is het geen probleem dat er twee personen op het dak meeliften, wij dus. Mooi, alles gereed, we gaan.

Tina en ik zitten bovenop het dak, prima denk je, mooi uitzicht, denk je,maar tjeeeeeemig wat is het koud! Na een korte stop en nog meer laagjes kleding, met koude tenen en dode vingers gaan we evrder.

Het park is niet zo groot. Alle wegen zijn netjes aangegeven met bordjes. In het park zijn er ook pannen. Een stuk open land, waar je veel beestjes kunt zien. We zien dan ook veel, gemsbokken, kudu, struisvogels, giraffen en heeeel erg in de verte jawel, onze eerste neushoorn. Om een uur of elf besluiten we naar het restaurant te gaan, waar we lekker een hamburger met friet bestellen, het kost bijna niets, heerlijk, nu moeten we het wel warmer krijgen, toch?

Nadat we lekker gegeten hebben, doet iedereen nog even een grote plas en klimmen we weer in en op de landrover. Helaas is het nog steeds koud... opeens zien we een andere auto staan aan de overkant van een pan en jawel, neushoorns! We racen naar de andere kant en zien drie neushoorns van zeer dichtbij bij een waterpoeltje. Opeens ziet Tina wrattenzwijnen rennen. Ik pak mijn verrekijker en zie een luipaard, wanneer ik nog verder kijk zie ik er nog twee, wauw! We zitten met zijn allen ademloos toe te kijken, wat is dit geweldig!

Na nog wat rondritten tussen zebra’s en giraffen door, zoeken we de camping op en nemen een heerlijk hete douche! Hierna kruipen Tina en ik achterin, bovenop is het te koud. Wanneer we stoppen bij de uitgang, lopen we even de souvenir winkel in. Het blijkt dat er iets mis is gegaan met betalen. Ik kijk Tina met een schuin oog aan, dit wordt dokken...

Wanneer we er binnenkomen maakt de dame achter de balie haar excuses. Ze heeft ons te veel gerekend... WAT???? We krijgen netjes het verschil terug en Tina en ik kijken elkaar vol ongeloof aan, bizar. Henk koopt nog een boek over poep en sporen van dieren en dingt ook hiervoor af, echte Arikaan aan het worden, en we rijden terug naar onze bushcampspot net naast het park. Wat een superdag washet vandaag!

Deze nacht slapen we slecht, het is zo koud....

De volgende dag rijden we verders. We rijden eindeloos over asfalt en alles lijkt hetzelfde. Het is erg saai...eindelijk na een tijdje gaan we een zandpiste rijden. Leuk weer even wat geks doen. ´s avonds eten we erwtensoep en Tina maakt ook nog Hongaarse soep. Heerlijk met vers gebakken brood. Henk heeft het inmiddels zo koud dat hij de verwarming binnen aanzet. Die nacht doe ik dan ook geen oog dicht. Veel te wrm, dan te koud, een Henk die de hele nacht kucht...

De volgende morgen blijft Henk wat langer liggen en ik breng hem een lekker kopje thee. Buiten hebben we het vuur al weer aan en drinken we koffie thee. Om half acht ´s morgens is het slechts min 3.5C graden. We rijden dan ook weer vroeg verders...

Die dag rijden we weer eindeloze kilometers en stoppen we om te gaan zoeken naar een pan. Na een uurtje rondrijden door het hoge gras, vinden we eindelijk een piste die ons daar brengt. We installeren alles en Tina en ik maken alles klaar voor een pruttelpotje die avond. De mannen rijden rondjes in de landrover om nog meer hout te zoeken.

Die avond doen we gezellig een paar potjes uno, terwijl het potje lekker verder pruttelt, heerlijk. We gaan die avond om half tien naar bed. Lekker laat!! Hahahah!! Henk zet de verwarming aan en we slapen heerlijk die nacht. Boor is vandaag ook zeven jaartjes geworden en eet veel vlees, brokken en andere lekkernijen, het wordt wel een oud baasje inmiddels..


Kalahari, Botswana

De volgende dag maken we een lange dag. We rijden naar een pan waarvan Henk weet dat er veel wild te zien is. Op een gegeven moment passeren we een dorpje en iedereen wil ons stoppen. We besluiten te stoppen, we denken uit te leggen dat we geen lifters meenemen, want we rijden niet zo ver meer. Maar nee, het is iets anders. We moeten betalen, wel 30 euro per auto om door te mogen. We raken geirriteerd en overleggen. Henk vraagt naar een officieel document waar iets op staat of een kantoortje, dit hebben ze allemaal niet. Alleen een vodje met prijzen erop. We besluiten terug te gaan en de hoofdroute te pakken, alleen zien we dan een track naar rechts en schieten deze in om vervolgens toch nog bij de pan uit te komen. Wanneer we een bordje camping zien, voelen we ons toch wel een beetje lullig, was het nou legitiem of niet....

We parkeren de auto´s en maken wederom een pruttelpotje, spelen uno en kijken een filmpje. Die nacht slapen we heerlijk. Henk heeft bedacht te verhuizen naar een betere plek, prima. We zetten daar de auto´s neer en doen van alles en nog wat, Henk en Andrew kijken de stereo´s na en bouwen nieuwe boxen in, Tina maakt allerlei lekkers en ik probeer mijn moeders visballen te maken. Zo brengen we onze ´relax´ dag door... die dag maak ik ook een grote pot erwtensoep en we genieten bij het vuur van een filmpje en warme chocomelk, heerlijk. Die avond wordt een latertje!

De volgende dag besluiten we echt een rustdag te houden. Ik doe een beetje was, maar voornamelijk lekker rondlummelen. Henk leest heerlijk en Tina en Andrew huppelen ook een beetje rond en Boor, tsja Boor heeft het druk met een lekker plekje zoeken en een tukje doen en nog één en nog één...


De dag erna rijden we door naar een volgende pan. Hier is aardig wat wild, een jakhals, struisvogels, bokken en heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel eekhoorns. We begrijpen van Tina en Andrew dat juist de laatste beestjes erg gevaarlijk zijn i.v.m. rabiës...

Die avond spelen we weer uno, erg leuk! En maken we wederom een stoofpotje. We kijken een erg informatief filmpje over de farmaceutische industrie in Kenia, erg ernstig en gaan naar bed. Ondertussen denk ik aan mijn papa, hij is vandaag jarig en helaas heb ik geen ontvangst met mijn mobieltje, ach morgen maar proberen...

De volgende ochtend is het al – 5.6 graden celcius, best warm hahaha. We hebben de afgelopen nacht geen oog dichtgedaan vanwege de kou en een ziek Boortje, die Henk midden in de nacht naar buiten heeft moeten laten om over te geven. Dit gebeurt wederom om half zes ’s morgens, dus nu ga ik er maar uit. En tsja op is op... ik start het vuurtje weer en zet een lekker kopje thee.

Wanneer ieereen op is, maakt Tina lekker ‘scrambled eggs’ met bacon. Heerlijk op toast! En gaan we na de vaat ervandoor, weer terug de ‘geciviliceerde’wereld in...

We rijden naar Charles Hill en kijken uit naareen camping met een hete, zeer hete douche. Eenmaal daar blijkt dat er een camping is, slechts 8 kilometer verder maar wel aan de andere kant van de grens, in namibië. Nou ja balen dan. Dan maar geen douche...

We willen diesel tanken, maar dit is er morgen pas en ook werkt de cashmachine niet. We rijden wel even naarde cash en carry, waar we wederom biertjes, wijntjes en amarula kopen, lekker. We bushcampen ’s avonds letterlijk net buiten het dorp en brengen ons voorlopig laatste avond samen door met pasta, spelletjes, foto’s uitwisselen, een filmpje en natuurlijk een drankje...

De volgende morgen bak ik voor ieder een eitje en ruimen we op. We kunnen gelukkig nu wel tanken en nemen bij het tankstation afscheid van elkaar, ik zal ze weer erg missen...

De grens is een eitje en binnen een half uur rijden we Namibië weer in.... Botswana was geweldig!

 


Bekijk foto's van Botswana >