Verslagen over Benin

Benin
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 25-02-2010 15:07:26

grens met Benin

We rijden door naar de kant van Benin. Ik stap uit met Kristina en loop naar het Bureautje waar een mevrouw en twee meneren net een andere meneer die Benin in wil aan het uitkafferen zijn. Dit voelt niet goed... Tina en ik kijken elkaar aan en wachten af. Wanneer we aan de beurt zijn, schijnen ze één en al hoffelijkheid te zijn. Even later komen Henk en Andrew er ook bij staan en maken we een gezellig praatje. De meneer die ook goed Engels spreekt probeert Henk zijn achternaam uit te spreken. Dit is natuurlijk erg moeilijk: Van Den Broek. Ik leg uit dat het iets is met pantalon. Van daar af aan heet Henk nu dus ook meneer Pantalon! We lachen allemaal erg hard en rijden door naar de douane voor het carnet. Tina en ik stappen uit en het is lunchtijd dus zit meneer heerlijk smakkend te schransen. Een ander mannetje van de douane komt erbij en we geven ons carnet af. Hij begrijpt er naturlijk weer niets van en we halen de mannen er maar weer bij. Na enig gebabbel doen ze het carnet toch stempelen. In totaal 2 uur gedaan over de grens en het was hier zeer hartelijk en leuk allemaal. En er werd niet gevraagd om een cadeau!

We zoeken een plekje en Tina en ik gaan meteen aan de slag. We doen een wasje en hangen alles tevreden op. We gaan niet te laat naar bed en slapen lekker, wat is het hier heerlijk koel en droog!

Natitingou, Benin

We rijden van de bushcamp door naarNatitingou. Hier doen we: een dierenarts opzoeken, inkopen bij een stoffige supermarkt en slaan rechtsaf richting Batia, de ingang van Pendjari national park. Onderweg vragen we de weg aan een meneer en hij helpt ons en zet erna meteen zijn ‘bedelgezicht’ op, sorry we doen niet aan cadeaus! We stoppen onderweg in Tanougou. Er schijnen hier mooie watervallen te zijn. We mogen kamperen voor 3000 CFA per auto. Eigenlijk willen ze ook nog geld voor de douche, maar daar passen we voor (zeker als later blijkt dat het water gewoon uit het stroompje komt...). We installeren alles en pakken spullen om meteen te gaan zwemmen. De twee mannen nemen natuurlijk ook hun camera’s mee met de bijbehorende rompslomp en Tina ik en Boor kunnen niet wachten om te gaan douchen/ ons wassen in de watervallen...de waterval bestaat uit drie delen. Boor ruikt het water en wil meteen een duik nemen, maar omdat Boor zich niet goed voelt en stramme pootjes heeft valt hij in het water en kan er niet alleen uitkomen. Ik spring er samen met Andrew achteraan en Henk hijst hem omhoog.

We klimmen omhoog en hier is de waterval erg indrukwekkend. Tina, ik en Boor poedelen ons alvast. De twee gidsen die we erbij hebben (?) laten ons de waterval zien en gaan lekker zitten. Tina en ik trekken alles uit op bikini na en gaan het koude, maar zeer aangename water in. Ik scheer me van top tot teen en was alles. De twee ‘gidsen’ kijken toe, ach kan me niets schelen, ik ben weer eens echt schoon. Even later komen henk en Andrew ook en Andrew neemt samen met één van de gidsen een duik van bovenaf, stoer hoor.

Wanneer we terug zijn gaat Henk douchen en na twee tellen is het water op. Andrew vraagt ernaar en meteen komt er een mannetje met douchewater uit het stroompje aangerend. Tina en ik zijn al schoon... ’s Avonds eten we tomatensoep met brood en genieten we. We gaan niet al te laat naar bed, want morgen willen we nog inkopen doen. We willen allebei eeen schilderij kopen en Henk de meesteronderhandelaar weet meteen al zijn prijs voor morgenochtend.

De volgende ochtend staan we niet te vroeg op. We hebben een lekker ontbijtje en net als we alles inladen komt er iemand vragen om een cadeau. Deze meneer neemt geen nee voor een antwoord en probeert het nog tien minuten. We worden sjacho en gaan afrekenen. We kopen ook twee schilderijen die eigenlijk elk 15.000CFA moeten kosten maar we betalen 10000CFA voor twee dankzij Henk, mooi zo!!!

Pendjari national Park, Benin


Om een uur of twaalf komen we aan in Batia. We kopen hier ons ticket voor 10.000 CFA per persoon en rijden het park in. We zien meteen van alles. Bij Mare Bali, een drinkplaats, zien we krokodillen, hippo’s, en heel veel vogels. Hierna rijden we door naar het noorden van het park naar het hotel. We mogen hier niet kamperen, maar hij stuurt ons naar een plekje iets verderop. We slapen bij een drinkplaats. Er zijn veel hippo’s hier die je de hele avond hoort lachen, lijkt het wel. We gaan niet te laat naar bed, we willen morgen vroeg rijden... voor de veiligheid doet Henk de deur dicht, er zijn ook leeuwen
De volgende ochtend gaan we er om een uur of half zeven vandoor, we willen leeuwen zien! Het is nog donker en dus kan Henk zijn schijnwerpers aanzetten. Wanneer het licht is zien we een indrukwekkende mannetjes olifant, met beide slachttanden nog intact! Even later passeren we een safari pick up en de meneer waarschuwt ons, op ongeveer driehonder meter is er een groep olifanten. We rijden door en zien niets, maar de mensen in Afrika zijn slecht in het inschatten van afstanden... we keren om, kijken nog eens, maar draaien weer om en verderop zien we een mooie groene landrover geparkeerd staan: Kristina en Andrew! We stoppen en kijken naar links, de groep olifanten is erg dichtbij. Ik maak wat foto’s en Henk klimt op het dak en maakt er nog meer. Super! Van hieruit rijden we door naar mare sacre, hier ontbijten we lekker met worstjes en we voeren Boor ook gedwongen worsten. Boor schijnt zo moe te zijn, dat eten zelfs te veel moeite is. We voeren hem gedwongen van alles...

Hierna rijden we door naar een plek waar er gejaagd mag worden. Je mag eigenlijk niet wildkamperen, maar ja... Tina maakt een brood en ik maak knoflookboter. We genieten met volle teugen van vers brood met knoflookboter en jawel... brie! We genieten. We poffen nog wat aardappelen en maken salade en gaan vroeg slapen. ... er zijn hier leeuwen... ik doe mijn avondpoepje dan ook romantisch naast het achterwiel, terwijl Henk alles in de gaten houdt met een grote zaklamp, echte liefde.

De volgende morgen rijden we weer vroeg weg en kijken we naar leeuwen: helaas geen één... We rijden door de poort van Pendjari nadat we nog even eten in het park.

We rijden door naar natitingou om nog inkopen te doen, maar helaas is het zondag en is de supermarkt dicht. Ook rijden we langs de dierenarts, maar die is er ook niet. Boor blijft lusteloos en ondanks de twee spuiten die hij heeft gehad hiervoor, knapt hij niet echt op... we maken ons grote zorgen... morgen gaan we terug en krijgt Boor weer een behandeling. We hopen erg dat hij opknapt. Duimen maar...

Natitingou, Benin

We bushcampen net buiten natitingou. We maken een vuurtje en Tina maakt weer een lekker broodje. We eten er geitenpoot bij. Die hadden we onderweg gekocht om te eten en we hopen stiekem heel erg dat Boor het ook eet. Boor eet niet al te veel van de geit, helaas. Morgen gaan we naar de dierenarts. We hebben vitamine b ampullen gekocht en een fles met glucose. Hier zou hij weer meer energie van moeten krijgen en hopelijk ook meer eetlust...

De volgende morgen gaan we na een snel ontbijt meteen naar de dierenarts. Henk en Andrew regelen de dierenarts en ik en Tina springen in de landrover en gaan naar de supermarkt (weer die stoffige). We kopen van alles. Paté, la vache qui rit, echte edam kaas... Ook kopen we bij de buurvrouw vers brood en dit keer eindelijk eens geen suikerbrood! De man van de aardige mevrouw komt voorbij en geeft me zijn kleine dochtertje. Deze kleine dame kijkt me aan en zet het meteen op een brullen. Bij papa is alles gelukkig weer goed. Hierna rijden we terug naar de dierenarts. We zijn eerder klaar dan de mannen. Boor heeft twee shots gehad. Vitamine b en glucose. Henk Jan moet de volgende dosering inspuiten...

We kopen onderweg nog wat kleine mango’s en rijden door naar Djougou. Voorbij Djougou bushcampen we weer en Henk geeft ’s avonds Boor drie injecties. We laten hem vannacht buiten slapen. Dit is koeler voor hem en zowaar... De volgende morgen eet Boor uit zichzelf een geitenbot op. We zijn erg blij, er zit iets van vooruitgang in, we hoeven hem niet gedwongen te voeren!

In Nikki kopen Tina en ik nog wat kleine banaantjes, wat mooie stof voor bijna niets. Net wanneer we teleurgesteld teruglopen naar de auto ziet Tina een slager! We kopen tien kilo rundvlees en rennen met lachende gezichtjes terug naar de wagens: wow, we hebben weer vlees! Hierna gaan we door richting de grens met Nigeria. Aan de Benin kant gaat alles net voorbij Nikki erg snel. Carnet wordt snel gestempeld en de paspoorten gaan ook zeer snel nu op naar Nigeria!

 


Bekijk foto's van Benin >