Verslagen over Angola

Angola
Toegevoegd door Henk Jan v.d. Broek op 07-05-2010 12:08:00

Dag 1: grens Luvo, Angola

Het is inmiddels half twee wanneer we aan de Angola zijde veschijnen. Ik loop samen met kiwi Darrin naar de immigratiepost. Ik leg uit in het Frans (godzijdank! De voertaal is hier immers Portugees...) dat we graag morgen ingestempeld willen worden. Dit kan pertinent niet! Ik ga verslagen naar Henk en hij probeert het nogmaals, maar nee. We doen hier dus alle formaliteiten en rijden eindelijk weg om een uur of drie.

De piste waar we over rijden is zeer slecht. We stoppen voor Mbanza- Congo en bushcampen hier. Darrin vindt het eigenlijk niks vanwege alle mijnen die her en der verspreid liggen. We rijden een klein pad af en staan met een mooi uitzicht in the middle of nowhere...

Na een half uurtje begint het te onweren. De gratis lichtshow is geweldig, maar ook een beetje spannend. We eten met zijn drieën in de Daf en gaan vroeg naar bed. Morgen 6 uur rijden...

Dag 2: 10 km voor Ambritz, Angola

De volgende morgen staan we 5 uur op en vertrekken we om 6 uur. We worden getrakteerd op een wel heel mooie zonsopgang, wat een cadeautje!
We drinken gauw een bakkie en smeren en eten een bammetje dat ik de vorige avond al heb gemaakt. Naar Mbanza-Congo duurt toch nog een anderhalf uur, hadden we gisteren nooit voor het donker gered over deze zeer slechte piste. In Mbanza-Congo vraag ik de weg en gelukkig spreken ze hier ook Frans. Vanaf Mbanza Congo hebben we opeens asfalt, helaas houdt dit weer op in N’zetu... de piste is hier zeer, zeer slecht.

Wanneer het bijna donker wordt gaan we een andere piste op en rijden naar een strandje. Helaas is hier een militaire oefening en is het niet zo verlaten als we hadden gehoopt... We rijden dus een stukje terug en door het hoge gras vinden we toch een plekje aan zee. We trekken meteen onze badkleding aan en springen erin. Ook Boor is helemaal in zijn element. Helaas hebben de mensen hier volgens mij geen benul van hoe ‘gevaarlijk’ het is om bier te drinken op het strand, getuige al het glas en afval dat overal langs de kustlijn ligt, een beetje jammer.

Die avond maak ik rijst met pompoenmoes en salade. We eten onder het genot van een helder sterrenhemel en een ruisende zee. Die nacht slapen we heerlijk. Het is hier niet zo vochtig en ’s nachts koelt het heerlijk af. Deze dag hebben we helaas maar 330 kilometer afgelegd...

Dag 3: Porto Amboim, Angola

Vandaag hopen we voorbij Luanda te komen. We rijden het stuk piste terug en rijden via de ‘hoofdweg’, zeer slecht richting Luanda.we stoppen voor Luanda en kopen brood, natuurlijk is er meteen een mannetje in uniform waar we de achterkant voor moeten openen. Ik koop ondertussen brood en wil ook wat fruit kopen. Voor een papaya willen ze ongeveer tien euro! Nja, dan maar geen papaya. Ik wist dat Angola duur is, omdat het alles moet importeren vanwege slechte landbouw door landmijnen, maar dit slaat alles...

Een stukje verder net voor Luanda vraag ik in het Engels, Frans, gebaren aan een agent hoe ik de ringweg vind om Luanda heen. De chef gebaart naar een ander mannetje in uniform en wijst naar een autootje en zegt/ gebaart dat ik die moet volgen. Okidokie? Ik stap in en hoop dat ik het goed heb begrepen. Het geuniformde mannetje stapt in zijn groene autootje en rijdt voor ons weg. We volgen en net voor we links af moeten slaan, houdt hij ons staande en legt hij uit met behulp van gebaren en een papier met plaatsnamen hoe we verder moeten. Hij wenst ons een fijne reis en we rijden weer.

Ik ben zeer opgelucht, want ik dacht dat we moesten betalen of zoiets. Goh er zijn ook aardige officials, wonderbaarlijk!

De ringweg is natuurlijk van super kwaliteit met het aankomende WK ik Afrika. We rijden dan ook stevig door richting Lobito. We stoppen net voor Porto Amboim aan de kust en staan op een verlaten weg aan het strand. Het is hier super. Twee of drie scheepswrakken voor de deur, een ruisende zee, een mooie sterrenhemel en de lichtjes van het dorp verderop maken het hier een zeer mooie plek. Die avond eten we gemakkelijk uit blik. Helaas krijg ik die avond een telefoontje van mijn ouders dat het met mijn omi niet zo goed gaat. Ik maak me ernstige zorgen, misschien tussendoor even naar huis vliegen? Wie weet...

Die avond slapen we weer erg vroeg. De volgende dag weer vroeg op!

Dag 4, Angola

Om vijf uur rijden we weg van ons idyllische bushcamp. Vervolgens staan we om negen uur langs de kant van de weg. We hebben de kleine tank helemaal leeg gereden en tsja wanneer het Dafje niet kan drinken, stopt het ermee... We staan aan een zeer drukke weg waar Henk met alle geweld meteen begint met overtanken en ontluchten. Na een half uurtje is de klus geklaard en rijden we weer door.

Andrew die in Angola is opgegroeid, vertelde dat Angola het Brazilië van Afrika is. Ik weet waarom. De dames hier zijn of bloedmooi of super vatsig, maar ze dragen werkelijk bijna niets. Een rokje dat net over de bips rijkt met een topje met blote buik is genoeg...

In Lobito zoeken we een bank, maar geen één accepteert onze kaarten, helaas. We willen namelijk erg graag de tank hier volgooien je betaalt voor een liter Diesel maar 25 cent!!!

Van Lobito gaan we meer inland rijden. Dit voel je meteen, ik mis het briesje van zee. Het landschap is supermooi. Met cactussen, bergen, baobabs...De piste is op een gegeven moment weer slecht. We stoppen net voor het donker een stuk van de weg af en we eten simpele pasta en gaan erg vroeg naar bed...


Dag 5: grens? Angola

Die ochtend vertrekken we om vijf uur, we willen de grens vandaag halen, we moeten de grens eigenlijk vandaag halen. We stoppen onderweg in Lubango om te tanken. Helaas maakt Henk een foutje en trekt hij veel te veel geld uit de muur. We vullen de tank terwijl darrin alvast doorijdt en ons later wel buiten de stad ontmoet.

Dit gebeurt echter niet. De piste is zo slecht dat we maar 20 kilometer of zelfs langzamer per uur kunnen rijden. De tijd dringt. Op een gegeven moment hebben we asfalt en hopen we het nog te kunnen redden. Het is nu vier uur en de grens sluit om zes uur....

Op een gegeven moment zo’n dertig kilometer voor de grens wordt het weer erg slecht asfalt met vele gaten. We zitten vast achter een vrachtwagen en we komen aan om 17.55 uur bij de grens. We willen doorrijden, maar worden gestopt. We mogen niet meer Namibië in, de grens is gesloten. We gaan er vanuit dat Darrin het wel heeft gehaald. We vragen waar we mogen parkeren voor de nacht en we installeren de Daf voor een bank voor de grens.

Ik maak vermoeid een soepje en we liggen er al vroeg in, we zijn gesloopt...

Dag 6: grens Angola – Namibië

Die ochtend staan we vroeg op, ons ritme is helemaal anders nu... ik maak koffie en een noodlesoepje en Henk is al geld aan het wisselen. Kwanza in US dollars. We ontbijten, pakken alles in en gaan eerst tanken. Dan zijn we een half uur aan het onderhandelen met een jong ventje om kwanza’s te wisselen in Namibi dollars. We komen er niet uit en regelen het met een ander ventje. Het is nu iets over achten en de grens is open.

We rijden door en ik loop naar de immigratiepost. Alles is goed georganiseerd hier. Ze stempelt alles en vraagt nergens naar (we zijn immers een dag te laat). Het carnet is ook zo gebeurd. Nu op naar Namibië!

 


Bekijk foto's van Angola >